© De Gezonde Moeder

Zoete aardappelpuree met raapsteeltjes & bacon

Worden jullie ook zo gelukkig van de herfst, met haar warme kleuren, zachte regenbuien en koudere nachten? Ja, ik kan wegdromen bij gekleurde bladeren en… stamppot! 😉 Vroeger at ik zo graag stamppot rauwe andijvie of stamppot zuurkool. Welk kind eet er nu graag zuurkool? Nou, ik schijn het doorgegeven te hebben, want dochter eet het liefst de hele dag zuurkool. ‘Ontbijt, lieverd?’ ‘Zuurkool, mama!’ ‘Wil je een appel?’ ‘Nee, zuurkool.’ ‘Zullen we nog wat augurken bij het avondeten nemen?’ ‘Nee, zuurkooool!’ Ha, je snapt het.

Maar, ik kwam een recept plaatsen zonder nachtschades, want dat is dan weer jammer van al die stamppotjes, die aardappelen. Ik hield nooit van gekookte aardappelen, maar in stamppot met veel boter, oké. Geen nachtschades betekent geen stamppot was mijn idee, dus winters lang zondigde ik met een keertje stamppot bij mijn ouders. Maar, ik heb een stamppotrecept bedacht zonder nachtschades en tóch lekker. Laat de extreme koude maar komen! 😀

Je neemt:

  • Een paar zoete aardappels – schil ze en kook ze gaar;
  • Raapstelen (in de herfst lekker bitter en een bite) – was ze en scheur ze;
  • Bacon – bak uit en bewaar het spekvet.

Dus, kook de aardappelen goed gaar, stamp ze fijn met veel boter en het spekvet. Voeg raapstelen en bacon toe, en geniet. :-)

© De Gezonde Moeder

Desempizza pesto zonder tomaat

Pizza; vroeger kon je mij er wakker voor maken. Nu vind ik het eens in het half jaar nog wel lekker, maar de dag erna na de toiletgang, hoef ik het komende half jaar ook écht niet weer. Maar kinderen, vooral mijn Cinderella (stiefdochter 😉 ), houden van pizza. Met zoveel mogelijk slechte dingen. “Hoe maak ik dit gezond?”, heb ik me tijden afgevraagd. En toen ineens, vandaag, was er de ingeving. Géén nachtschade, geen gist en minder fytinezuur: ultieme pizza, is het niet?

Ingredienten

  • Pizzadeeg (roggedesem, speltbloem, water, Keltisch zeezout);
  • pesto;
  • buffelmozzarella;
  • gedroogde ham;
  • oregano.

Om gezond pizzadeeg te maken, gebruik ik deeg dat ik gemaakt heb voor het maken van een desembrood. De verhoudingen die ik aanhoud als ik deeg maak, zijn 4 delen meel, 1 deel desem, 2 delen water, Keltisch zeezout naar smaak. Ik maak het deeg een dag van te voren, zodat het voldoende tijd heeft om te rijzen. Hoe je het best deeg maakt, post ik morgen.

Verwarm de oven voor op 200 graden. Rol de pizzabodems heel dun. Bestrijk de bodem met een dessertlepel pesto. Scheur de mozzarella in stukjes en beleg de pizza daar rijkelijk mee. Hup, de oven in. Na ongeveer 8-10 minuten is de pizza klaar. Beleg de pizza met de gedroogde ham en strooi er eventueel oregano over. Snijd in punten en nomnomnom. 😀

Spruitjespuree met Parmezaanse kaaskoekjes

© De Gezonde Moeder

© De Gezonde Moeder

Een explosie van smaken: bitter, zoet, zout en pikant. In een klein glaasje zitten al deze smaaksensaties. Het is ongelooflijk gezond én kindvriendelijk. Spruitjes zijn namelijk niet vaak favoriet bij de kleintjes, maar op deze manier bereid, willen ze best even ‘proeven’. Tenminste, die van mij wel. 😉

Ingrediënten

  • Andijvie;
  • Spruitjes;
  • Boter;
  • Gerookte spekjes;
  • Parmezaanse kaas;
  • Keltisch zeezout;
  • Peper.

Haal een paar hele bladeren van de krop andijvie en was deze. Ontdoe de spruitjes van hun ‘kontjes’ en snijd daarin een kruisje. Kook de spruitjes, terwijl je de andijvie in een andere pan gaar ‘stoomt’. Maak ondertussen de Parmezaanse kaaskoekjes, door op een bakplaat (met bakpapier) kleine hoopjes geraspte Parmezaanse kaas te maken. Bak op 175 graden tot de kaas is gesmolten en licht kleurt. Haal uit de oven en laat afkoelen tot het weer hard is. Bak de spekjes tot ze krokant zijn. Giet de spruitjes af en pureer met het overgebleven spekvet en een dikke klont boter tot een gladde puree. Breng op smaak met zout en peper.

Ik heb tijdens het opdienen gekozen voor glazen. Onderop de andijvie, als een soort bedje. Daarbovenop de spruitjespuree, afgemaakt met de spekjes en het Parmezaanse kaaskoekje. Ziet er interessant uit voor de kinderen, want je kunt alle lagen goed zien. Eet smakelijk!

Bottenbouillon: van goed naar beter

Botten

Voor de bouillon heb ik knieën gebruikt van grasgevoerde Schotse Hooglanders.

Bouillon maken kan op veel verschillende manieren, maar er zijn er maar een paar die echt goede, gelatine- en mineraalrijke, bouillon voortbrengen. De manier waarop ik mijn bouillon maak, is erg simpel, maar geeft een groots resultaat. Vandaag zal ik stap voor stap uitleggen hoe je deze bouillon krijgt. Het is ongelooflijk gemakkelijk en bespaart je de rest van de week veel tijd én geld. Want wie kan er nu voor twee euro een pan soep trekken voor de hele week? Dat bedoel ik. Aan de slag dan maar. 😉

Recept bottenbouillon

De ingrediënten die je nodig hebt voor een gezonde smakelijke bouillon.

Zoals je op bovenstaande foto kunt zien, heb je weinig ingrediënten nodig. Het enige dat het wel nodig heeft, is tijd. Veel tijd.

We beginnen met een grote pan vol botten. Niet alleen mergpijpjes, maar vooral gewrichten geven een gelatinerijke bouillon. Vul de pan af met water tot een paar centimeter boven de botten. Voeg een scheutje azijn toe. Het best gebruik je troebele appelazijn, maar als je net zoals ik allergisch bent voor appels, kun je eventueel witte wijnazijn gebruiken. Laat de pan met water, botten en azijn een nachtje staan.

De volgende ochtend zet je de pan op het vuur. Zodra er schuim verschijnt, zet je het vuur zo laag mogelijk. Om het niet te laten koken, zet ik het op een vlamverdeler. Schep het schuim eraf. Voeg daarna ruim Keltisch zeezout toe. Denk hierbij in eetlepels (twee), niet in theelepels. Maal zwarte peper en voeg ook hier ruim voldoende van toe. Snijd de uien en knoflook, met schil, door de helft en doe in de soep. Deksel op de pan, eventueel niet helemaal afgesloten, en nu hoef je alleen nog maar te wachten. En wachten. En wachten. De pan met bottenbouillon kan gerust 12 tot 24 uur staan trekken (niet koken!). Heel soms laat ik hem 48 uur staan. Het ligt er aan hoeveel haast ik heb. Maar, des te langer de soep opstaat, des te beter hij wordt.

Na al dit wachten, mag de soep van het vuur. Zeef de bouillon, doe alle vet terug in de soep en verdeel eventueel over glazen potten. De bouillon is in de koelkast lang houdbaar, als er maar een dikke laag vet bovenop staat. Bewaar de botten, maar gooi de uien en knoflook weg. Je kunt de botten voor een volgende keer gebruiken, want er komt nog genoeg gelatine van af. Klaar is de bouillon.

Nu kun je naar behoefte er van alles mee maken: groentensoepen, crèmesoepen, sausjes of risotto. Het heeft even de tijd nodig, maar dan heb je een voedingsmiddel dat elk gerecht een extra boost geeft en op zichzelf staand al voedend genoeg is. Meer dan genoeg.

Bouilloninpot

Bovenop de bouillon drijft een dikke laag vet. Zodra je het in de koelkast zet, wordt het vet heel hard en de bouillon wordt zo stijf dat je de pot op de kop kunt houden, zonder dat het eruit valt.

En gezonde friet? Kan dat ook? Natuurlijk!

Gezonde friet

Ja, ook gezonde frietjes bestaan. Niet van standaard aardappelen, want nachtschades zijn uiteraard niet gezond, maar wel gemaakt van zoete aardappelen. Deze zoete groente kun je op veel verschillende manieren verwerken: van soep tot chips, van puree tot patat. En bij de mayonaise die ik afgelopen week maakte, hoorde natuurlijk patat. Hoe maken we deze frieten?

Neem een grote bataat (andere benaming voor zoete aardappel) die redelijk recht is. Ze zijn er in alle vormen en maten, maar voor het snijden van de frieten is dit gemakkelijker. Schil de bataat. Snijd in even dikke plakken en snijd daar weer reepjes van die bijna 1 centimeter dik zijn. Verwarm in een pan ondertussen een flinke bodem niervet. Bak de frieten tot ze een beetje verkleuren. Laat uitlekken op een stuk keukenpapier. En dan komt het belangrijkste. Bak de patat nóg een keer heel kort, zodat ze krokant worden. Het is wel opletten geblazen, want ze verbranden snel. Laat uitlekken op keukenpapier. Bestrooi rijkelijk met Keltisch zeezout en aan taaaaafel!

Ovenkip

Ovenkip

Terug uit Italië en vol goede moed het nieuwe jaar in! Vandaag een heerlijk eerlijk gerecht: kip uit de oven met spek, champignons en buffelmozzarella.

  • Kippenbouten en tv-sticks;
  • Gerookt ontbijtspek;
  • Champignons;
  • Buffelmozzarella;
  • Knoflook
  • Grasboter;
  • Keltisch zeezout;
  • Peper.

Pers een paar tenen knoflook uit en bak deze samen met de champignons in ruim roomboter. Zet de champignons met knoflook apart in een schaaltje. Bak in roomboter de kippenbouten en tv-sticks, met Keltisch zeezout en peper, tot ze gaar zijn. Bak het ontbijtspek mee met de kip, tot deze krokant is. Vet een ovenschaal ruim in met roomboter. Verdeel de kip over de schaal en ‘beleg’ de kip met het mengsel van champignons en knoflook. Scheur de mozzarella in stukken en leg deze bovenop. Zet de ovenschaal ongeveer 20 minuten in de oven (hetelucht) op 200 graden.

Als alles op is, gooi dan de overgebleven botten niet weg, maar trek hier bouillon van.

Herfstige risotto

Pompoen zo van het land. Verser dan vers.

Je hebt kinderen die alles eten en je hebt vooral een heleboel kinderen die heel veel eten niet eens willen proeven. Als je dan ook nog afwijkt van het ‘reguliere’ eten, dan moet je oplossingen verzinnen om het gezonde goed in het hongerige buikje te krijgen. Want ook al zegt men dat honger rauwe bonen zoet maakt, er zijn altijd nog kinderen die eigenwijzer zijn dan hun lichaam.

De afgelopen 48 uren heb ik een heerlijke bouillon getrokken van een grote soeppan vol mergpijpjes. Vanochtend wilde dochter dan ook graag een kopje soep bij het ontbijt, door de geur die al dagen in huis hing. Een plak leverworst, een stuk rauwmelkse kaas en een kopje bouillon; een beter zelf uitgekozen ontbijt door een peuter kan ik niet bedenken. Máár toen werd het moeilijk, want de soep zat vol merg en dat blieft ze blijkbaar niet meer. Waar een paar weken geleden alleen merg uit de soep werd gevist en de bouillon bleef staan, was het nu andersom. Dat vroeg om een oplossing, want deze helende soep ga ik niet alleen op eten.

Het werd een risotto met een pompoensaus en kip in een gemberroomsausje. Het gerecht bevat alle ingrediënten voor blije kinderen (Mama, dat heb je goed gemaakt!) en geruste ouders.

  • Risotto;
  • Pompoen;
  • Kipfilet;
  • Zelfgetrokken bouillon;
  • Roomboter;
  • Crème fraîche;
  • Parmezaanse kaas;
  • Gemberpoeder;
  • Zwarte peper;
  • Keltisch zeezout;
  • Witte wijn.

Smelt boter in een grote pan. Voeg de risotto toe. Zodra de risotto glazig is, blus af met een beetje witte wijn. Voeg zodra de wijn verdampt is, een eetlepel (of meer) merg toe en zorg dat het smelt. Beetje bij beetje doe je de bouillon bij de risotto, totdat deze gaar is. Voeg als laatst peper en Parmezaanse kaas toe.

Terwijl je bezig bent met de risotto, was je de pompoen en snijd je deze in grove stukken. Doe de pompoen in een pan en vul deze met bouillon. De pompoen moet niet helemaal onder staan. Deksel op de pan en laat maar gaar koken. Pureer de pompoen en proef of deze zout genoeg is.

Doe de deksels op de pannen van de pompoenpuree en de risotto. Bak de kipfilet in ruim boter aan. Voeg gemberpoeder, zout en peper toe. Doe ruim crème fraiche bij de kip en zet het vuur hoog.

Als de kip klaar is en de saus ingedikt is, haal je de deksels van de pannen en roer je nog meer Parmezaanse kaas door de risotto. Serveer met de risotto in het midden van het bord, pompoenpuree eroverheen gegoten en de kip met gembersaus als topping.

Genieten!

Pompoengerecht