de-gezonde-moeder-amandelspijskokoschocoladetaart

Chocoladetaart zonder zuivel, zonder noten, zonder gluten, zonder suiker mét liefde gemaakt zonder oven

Onze tweeling én dochter zijn bijna tegelijk jarig en dat vierden we dus ook samen. B & J begrijpen nog weinig van verjaardagen, want ze werden één en EJ kan goed delen, hebben we gemerkt. Taart delen is dan weer een ander verhaal. 😉 Een paar dagen voor het feest, besloot ik een paar oefentaartjes te maken, die blijkbaar een succes waren. Voor de verjaardagsviering besloot ik er een grote taart van te maken en iets meer mijn best te doen voor de uiterlijke schijn. 😉

Ingrediënten bodem

  • 200 gram amandelmeel;
  • 200 gram amandelspijs;
  • 50 gram cacaopoeder;
  • 200 gram boter (of kokosolie als je helemaal zonder zuivel wilt);
  • 15 gram honing.

Meng het amandelmeel met het cacaopoeder. Zorg dat er geen klontjes zijn. Voeg boter en amandelspijs toe en kneed alle ingrediënten tot een geheel. Druk aan in de taartvorm. Ik gebruikte een springvorm bekleed met bakpapier. Laat opstijven in de koelkast.

Ingrediënten vulling

  • Drie blikken kokosmelk (uit de koelkast);
  • Chocoladepastilles (naar behoefte);
  • Honing (naar smaak).

Haal de harde room van de kokosmelk en roer met een garde tot een gladde mousse. Ik gebruikte hiervoor mijn staafmixer met het opzetstuk met de garde. Heel snel en gemakkelijk. Smelt de chocoladepastilles. Zoveel als jij de chocolade puur wilt hebben, of juist niet zo puur, of melk of zo wit mogelijk. Well, je snapt het. Mix de chocolade door de kokosroom. Voeg honing toe naar smaak. De kokosroom is al zoet, maar de chocolade is erg bitter, dus een beetje zoet kan het wel gebruiken. Giet in de springvorm op de hard geworden bodem. Laat opstijven in de koelkast voor een paar uurtjes en maak af met fruit naar behoefte. Wat een behoeftes! Geniet ervan, naar behoefte. 😉

de-gezonde-moeder-geen-zonnebrand

Waarom wij geen zonnebrandcrème gebruiken

In de reeks ‘waarom wij’ doe ik uit de doeken waarom wij bepaalde zaken anders aanpakken dan vele mensen om ons heen. Te vaak krijg ik de vraag waarom wij het zo doen. Daarom leek het me een goed idee om hier vaker aandacht te besteden aan het waarom van mijn keuzes.

Zonnebrandcrème, het is zo’n dingetje dat elke lente terugkomt. Vrouwen vragen zich af waar ze zich het best mee in kunnen smeren, want o wee dat je rimpels krijgt. Die vrouwen willen dan ook hun kinderen ‘beschermen’ en smeren, naast zichzelf, hun kleine donderstenen van top tot teen in zodra het eerste zonnestraaltje schijnt. Zo vaak zie ik glanzend witte kinderen achter op de fiets, met zonnepetjes, langskomen. Op het strand dragen de kinderen geen zwembroek meer, maar UV-werende kleding met lange mouwen. De lichaamsdelen die nog te zien zijn, helemaal wit van de crème, want stel je voor dat. Vooral dat ‘stel je voor dat’, die angst zit er zo in, bij iedereen, over van alles en nog wat. Maar,… Nee, ander onderwerp: daar gaan we later nog wel eens over door. 😉

Mijn bewustwording begon op het moment dat ik me verder ging verdiepen in gezonde voeding. Ik las over slechte ingrediënten in voedsel, maar kwam ook extreem slechte ingrediënten tegen in schoonheidsproducten. Laat je huid nu net het grootste opname-orgaan zijn, dus je weet wat er dan gebeurt hè? Ja, alles wat je op je lichaam smeert, zou je eigenlijk ook op moeten kunnen eten. Kan dat niet? Laat maar links liggen.
Gelukkig was ik al geen fanatiek smeerder, want weet je hoe lang het duurt voor je dan bruin wordt? 😉 Maar, op een gegeven moment, voor mijn bewustwording, deed ik het wel, want het scheen ‘gezond’ te zijn. En toen, toen kwam het verstand. Ik vroeg me af waarom al die bleke mensen, mét zonnebrillen, zich toch zo lamlendig voelden? Waarom droeg iedereen überhaupt een zonnebril? (Zwakke bijnieren, anyone?) En waarom moest ik mij eigenlijk insmeren?

Nu, schijnt het zo te zijn dat zonnebrandcrème helpt beschermen tegen verbranding. Weet je wat ook helpt? Niet de hele dag pal in de zon liggen. En nee, dat is geen geintje. Als jij ineens de hele dag gaat liggen, of ‘lopen’, bakken, terwijl jouw huid niets gewend is, dan kun je de klok erop gelijk zetten dat je verbrand. Eet je daarnaast ook nog ongezond, omdat je niet voldoende verzadigde (jaaa, verzadigde) vetten binnenkrijgt, maar wel genoeggg suikers, dan is het zo gedaan met je huid als je niet ingesmeerd bent. Maar, je wilt niet ingesmeerd zijn, want in alle zonnebrandcrème zit troep. Ja, alle. Ik kan geen zonnebrandcrème vinden die ik zou willen drinken en dus komt dit ook niet op mijn huid, en al helemaal niet op onze kinderen. Maar, smeren wij dan helemaal niets? Euh, nee? Ik moet toegeven dat ik vorig jaar zelf iets gefabriceerd heb met frambozenpitolie, kokosolie en rode palmolie, want daar zit een natuurlijke beschermingsfactor in, (en pasgeboren babytjes en felle Italiaanse zon zijn niet per definitie heel handig) maar ik heb het niet gebruikt: vliegreizen naar verre landen en niet goed gesloten potjes, zijn geen goede combi. Teken van het universum dan maar. 😉 Maar, verbranden jullie dan niet? Euh, nee? En ook daar een kanttekening, want ook ik kan een beetje verbranden als ik niet goed opgebouwd heb, of te weinig goede vetten heb gegeten als ik mij aan moet passen aan ons vakantieadres. Maar, nee, verbranden doen wij niet en ik ben, ‘was’, echt een blondie met bleke huid, blonde haren en blauwe ogen. Kijk, onze dochter is een donkere schone, dus die verbrand sowieso niet zo snel, zegt men. Maar, haar halfzus, eveneens zo donker, met een totaal ander voedingspatroon, die verbrandt wel hoor. En oja, ze wordt ook nog ingesmeerd.

Wat te doen als je dus niet wilt verbranden en geen ‘vergif’ op je huid wilt smeren? EET GEZOND! Gezond? Verzadigde vetten, cholesterol en eiwitten. En, bouw het zonnebaden op. Vanaf de eerste zonnestraal geen zonbescherming, maar blote armen, blote benen én geen zonnebril. Geniet van de zon!